Wichrowe Wzgórza

Wichrowe Wzgórza (ang. Wuthering Heights) − jedyna powieść Emily Jane Brontë. Została wydana pod męskim pseudonimem Ellis Bell w 1847 roku. Ocena wartości literackiej zmieniała się z czasem, od początkowo niechętnych opinii (oskarżano Brontë o epatowanie brutalnością) do pozytywnych, zwłaszcza w latach 20. XX wieku. Powieść należy do kanonu literatury anglojęzycznej.

Książka doczekała się kilku adaptacji filmowych, z których najsłynniejsza jest wersja z 1992 roku z Juliette Binoche jako Katy i Ralphem Fiennesem jako Heathcliffem.

Główną postacią powieści jest pan Lockwood wynajmujący Drozdowe Gniazdo od Heathcliffa. Po wizycie w Wichrowych Wzgórzach i pierwszym spotkaniu z tajemniczymi mieszkańcami posiadłości przybywa on do Drozdowego Gniazda, gdzie na skutek choroby zmuszony jest do długotrwałego pobytu w domu. Tam gospodyni, Ellen Dean, opowiada mu historię Earnshawów, Lintonów i tajemniczego Heathcliffa.

W Polsce powieść po raz pierwszy wydano w roku 1929 pod tytułem Szatańska miłość w tłumaczeniu Janiny Sujkowskiej. Późniejsze powojenne wydania książki już z nowym tytułem Wichrowe Wzgórza również w tłumaczeniu Sujkowskiej. Kolejny przekład dokonany przez Tomasza Bieronia ukazał się w 1997 roku. Przekład autorstwa Hanny Pasierskiej pochodzi z 2004. Tłumaczenie wykonane przez Piotra Grzesika wydane zostało w roku 2009. W porównaniu z tłumaczeniem Janiny Sujkowskiej zachowane zostały w tym przypadku m.in. niespolszczone imiona postaci (np. Katy zamiast Katarzyny) i nazwy własne (np. Thrushcross Grange zamiast Drozdowego Gniazda). Krytycy i czytelnicy zarzucają mu, że wraz z dosłownością tekst stracił klarowność i lekkość frazy Sujkowskiej. Najnowszy przekład z 2016 roku jest autorstwa Jerzego Łozińskiego.

Kate Bush, zainspirowana losami mieszkańców Wichrowych Wzgórz, wydała w 1978 roku debiutancki singiel „Wuthering Heights”, w którym wciela się w ducha Katarzyny. Kobieta powraca pod okno Heathcliffa i prosi go o wpuszczenie do środka, aby mogła posiąść jego duszę.