Saga rodu Forsyte'ów

Saga rodu Forsyte’ów (ang. The Forsyte Saga) – cykl powieściowy Johna Galsworthy’ego, opublikowany w częściach w latach 1906-1921, a po raz pierwszy pod wspólnym tytułem w 1922. Cykl składa się z trzech powieści i dwóch krótszych utworów o charakterze interludiów.

Saga była głównym tytułem do przyznania Galsworthy’emu Nagrody Nobla w dziedzinie literatury za 1932. W uzasadnieniu napisano: „za wielką sztukę prozatorską której szczytem jest Saga rodu Forsyte’ów, wielotomowa powieść rzeka autora, nad którą pracował przeszło 20 lat twórczej aktywności”.

Pierwsze polskie wydanie ukazało się w 1930 nakładem Towarzystwa Wydawniczego „Rój”, przekładu tomu pierwszego dokonała Róża Centnerszwerowa, drugiego wraz z interludium Babie lato ostatniego Forsyta Jerzy Bohdan Rychliński, zaś trzeciego z interludium Przebudzenie Józef Birkenmajer.