Oko

Oko (ros. Соглядатай) – rosyjska powieść Vladimira Nabokova, opublikowana w 1930 w Berlinie pod pseudonimem W. Sirin.

Utwór podejmuje temat rozpadu tożsamości. Pojawia się w nim charakterystyczny dla Nabokova motyw istnienia dwóch równoległych światów. Bohater opowieści, po doznanym upokorzeniu, podejmuje próbę samobójczą. Gdy budzi się w szpitalu, uznaje, że próba była udana, a wszystko co dzieje się dalej jest tylko halucynacją nie potrafiącego się zgodzić na śmierć umysłu.