Nowy Tarzan

Nowy Tarzan – opowiadanie fantastycznonaukowe Antoniego Langego opublikowane po raz pierwszy w 1925 w zbiorze Nowy Tarzan. Opowiadania wesołe i niewesołe. Opowiadanie zostało przetłumaczone na język czeski i francuski oraz doczekało się licznych recenzji prasowych.

Utwór łączy elementy groteski, satyry społecznej i refleksji filozoficznej z ówczesnymi fascynacjami naukowymi, takimi jak eksperymenty odmładzające czy przeszczepy międzygatunkowe. Akcja opowiadania toczy się w futurystycznym kompleksie badawczym w Afryce Północnej, gdzie naukowcy prowadzą kontrowersyjne eksperymenty na ludziach i małpach. Centralną postacią opowieści jest wyjątkowo inteligentny szympans, który – wychowany przez ludzi – buntuje się przeciwko ich nieludzkim praktykom i przejmuje kontrolę nad laboratorium, odwracając role kata i ofiary.

Opowiadanie stanowi nie tylko satyrę na pseudonaukowe próby pokonania starości, ale również refleksję nad moralnymi granicami eksperymentów naukowych, statusem zwierząt oraz kondycją człowieczeństwa.