Noce i dnie

Noce i dnie – powieść Marii Dąbrowskiej wydana w latach 1931–1934 w Warszawie w wydawnictwie Jakuba Mortkowicza:

tom 1: Bogumił i Barbara (1931, na stronie tytułowej 1932);

tom 2: Wieczne zmartwienie (1932);

tom 3 (część 1 i 2): Miłość (1933);

tom 4 (część 1 i 2) Wiatr w oczy (1934).

Powieść Noce i dnie w zgodnej ocenie krytyków literatury uważana jest za najlepszą powieść epicką w dwudziestoleciu międzywojennym. Za powieść tę Dąbrowska otrzymała Państwową Nagrodę Literacką w 1933, była też nominowana do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1939, 1957, 1959, 1960 i 1965.

Powieść przedstawia dzieje kilku pokoleń rodziny szlacheckiej Niechciców (Bogumił Niechcic i Barbara z Ostrzeńskich Niechcicowa) na tle doniosłych przeobrażeń społecznych i politycznych w podwójnej perspektywie: historycznej i egzystencjalnej.