Głos Pana

Głos Pana – powieść fantastycznonaukowa Stanisława Lema. Po raz pierwszy wydana nakładem wydawnictwa Czytelnik w roku 1968.

Głos Pana to utwór ze zwartym filozoficznym przesłaniem. Opowiada ona o wysiłku naukowców nad rozkodowaniem, przetłumaczeniem i zrozumieniem transmisji pozaziemskiej (patrz: SETI). Powieść krytycznie podsumowuje ludzkie intencje i wysiłki w interpretacji tłumaczenia wiadomości od obcych i zastosowanie zdobytych danych. Powieść ta, obok Solaris i Cyberiady, jest jednym z najbardziej znanych dzieł autora.

Książka należy do powieści z kluczem. Pod niektórymi postaciami autor ukrył prawdziwe osoby: Baloyne to Jan Błoński, Prothero to Jan Józef Szczepański, Eney to Janusz Wilhelmi, zaś Hogarth i Rappaport to sam Lem.