Ecce homo

Ecce Homo: Jak się staje, kim się jest (tytuł oryginału: Ecce Homo: Wie man wird,was man ist) – ostatnia książka napisana przez Fryderyka Nietzschego. Dzieło, z założenia autobiograficzne, posłużyło Nietzschemu, do określenia swojego miejsca pośród wyróżnianych przez niego prądów intelektualnych epoki (i jednocześnie, do odcięcia się od większości z nich).

Zawiera treści kontrowersyjne, co skłoniło pierwszych wydawców spuścizny do zwlekania z jej wydaniem, a także opuszczania fragmentów w pierwszym wydaniu. Mimo że książka została ukończona w 1888, to opublikowano ją dopiero w 1908. Polskie przedwojenne tłumaczenie dzieł Nietzschego przez Leopolda Staffa, sporządzone w ramach wydania z ręki Jakuba Mortkowicza, powstało na podstawie osobnej wersji (będącej zarazem wersją ocenzurowaną w istotny sposób, przez siostrę filozofa, Elisabeth Förster-Nietzsche); z tego też względu – jeśli chodzi o polskie tłumaczenie, niniejszym omawianej pracy – zalecane jest korzystanie z tłumaczeń powojennych, mimo autorytetu Leopolda Staffa.

Według znanego badacza dzieł Nietzschego Waltera Kaufmanna, książka prezentuje opinię Nietzschego na temat jego osobistej pracy, osiągnięć, a także jego własną próbę udowodnienia ich doniosłości. Dzieło zawiera – charakterystycznie prowokacyjne – tytuły rozdziałów:

Dlaczego jestem tak mądry

Dlaczego jestem tak światły

Dlaczego tak dobre piszę książki

Dlaczego jestem przeznaczeniem