Xiu Ouyang

Ouyang Xiu (chiń. upr. 欧阳修; chiń. trad. 歐陽脩; pinyin Ōuyáng Xiū; Wade-Giles Ou-yang Hsiu; imię pośmiertne: chiń. upr. 文忠; pinyin Wénzhōng; dosł. „Kulturalny i Lojalny”; pseudonim: 醉翁 Zuiweng; ur. 1007, zm. 22 września 1072) – jeden z największych uczonych chińskich, człowiek renesansu epoki Song: polityk, poeta i historyk. Jeden z „ośmiu wielkich mistrzów prozy epok Tang i Song”, autor wielkiej kroniki Xin Tang Shu, znaczący autor poezji fu, shi i ci, ucieleśnienie chińskiego ideału polityka-filozofa-literata.

W uznaniu zasług i wysoce moralnej postawy, wyrażającej się m.in. w odważnej krytyce błędnych posunięć władców, jest wyróżniany umieszczeniem tabliczki pośmiertnej przy ołtarzach w świątyniach konfucjańskich, wśród tzw. „czterech późniejszych mistrzów”.