Werner Heisenberg

Werner Karl Heisenberg (ur. 5 grudnia 1901 w Würzburgu, zm. 1 lutego 1976 w Monachium) – niemiecki fizyk teoretyk, filozof nauki i jej popularyzator, noblista. Profesor uniwersytetów w Lipsku i Berlinie oraz dyrektor Instytutu Maxa Plancka w Getyndze i Monachium. W co najmniej jednym z rankingów fizyków znalazł się w pierwszej dziesiątce wszech czasów.

Heisenberg był jednym ze współtwórców pełnej mechaniki kwantowej, obok Erwina Schrödingera i Maxa Borna – dzięki podaniu w 1925 równania Heisenberga, będącego podstawą mechaniki macierzowej, zwanej także obrazem Heisenberga. Zasłynął też podaniem w 1927 zasady nieoznaczoności. Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki otrzymał w 1932, za fundamentalny wkład w stworzenie mechaniki kwantowej. Zajmował się również fizyką jądrową, uczestnicząc w niemieckim programie budowy bomby atomowej, a także fizyką ciała stałego przez badania ferromagnetyzmu.

W swoich poglądach filozoficznych był pod wpływem platonizmu i neokantyzmu. Był współtwórcą – obok Bohra – interpretacji kopenhaskiej kwantów oraz prawdopodobnie nazwy tej doktryny. Napisał kilka książek popularyzujących fizykę, filozofię i ich historie.