Tobias Wolff

Tobias Jonathan Ansell Wolff (ur. 19 czerwca 1945 w Birmingham, Alabama) – amerykański pisarz, autor powieści, opowiadań oraz dwóch książek wspomnieniowych.

Urodził się w Alabamie, jako syn Arthura Samuelsa Wolffa i Rosemary Loftus Wolff. Jego starszym bratem jest pisarz Geoffrey Wolff. Chociaż liczne źródła – w tym Britannica – podają, że Arthur Wolff był inżynierem lotnictwa, w rzeczywistości nie ukończył żadnych studiów, a intratne posady w fabrykach samolotów zawdzięczał urokowi osobistemu i sfałszowanym referencjom.

Po rozstaniu rodziców w 1950 r. Tobias wychowywał się przy matce, najpierw na Florydzie, później na zachodzie Stanów Zjednoczonych, między innymi w Seattle i w przemysłowej osadzie w stanie Waszyngton. Rosemary Wolff ponownie wyszła za mąż, za mężczyznę, który okazał się brutalnym despotą. Dzieciństwo we władzy ojczyma Wolff opisał w książce Chłopięce lata (1989; wyd. pol. 1999).

Mając piętnaście lat, Wolff dostał się – dzięki sfałszowanemu świadectwu i podrobionym listom polecającym od nauczycieli – do elitarnej szkoły The Hill w Pensylwanii, skąd został później wyrzucony za złe stopnie z matematyki. Po relegacji ze szkoły przez krótki czas był majtkiem na statku, a następnie zaciągnął się do wojska, w którym przesłużył cztery lata, z czego rok (1967–1968) w Wietnamie. Doświadczenia tamtych lat przedstawił w swojej drugiej książce wspomnieniowej, In Pharaoh's Army: Memories of the Lost War (1994).

Po powrocie z Wietnamu zdał egzaminy na Uniwersytet Oksfordzki, gdzie z wyróżnieniem ukończył studia anglistyczne (licencjat w 1972, magisterium w 1975). Wróciwszy z Anglii do Stanów Zjednoczonych, pracował między innymi jako reporter w „The Washington Post”, kelner w hotelu i nauczyciel w liceum; był też pracownikiem ochrony w Agencji Pinkertona.

W 1975 r. otrzymał stypendium Wallace'a Stegnera na Uniwersytecie Stanforda, dzięki któremu ukończył studia podyplomowe z creative writing. Od połowy lat 70. XX w. prowadził zajęcia na Uniwersytecie Stanforda (1976–1978; ponownie od 1997), Arizona State University (1978–1980), Syracuse University (1980–1997). W Syracuse jego studentami byli między innymi Dan Chaon, Jay McInerney, Claire Messud, Tom Perrotta, George Saunders i Alice Sebold. Saunders i Sebold opisali go później w swoich wspomnieniach.

W 1978 r., przebywając na rezydencji literackiej w Plainfield w stanie Vermont, poznał Raymonda Carvera, a nieco później, za jego pośrednictwem, Richarda Forda. Carver opisał przyjaźń z Fordem i Wolffem w jednym ze swoich ostatnich tekstów, zatytułowanym Friendship, a Wolff poświęcił Carverowi esej Raymond Carver Had His Cake and Ate It Too, zamieszczony w "Esquire" miesiąc po śmierci Carvera.