Maurice Barrès

Maurice Barrès fr.: mɔ'ʀis ba'ʀɛs, (ur. 19 sierpnia 1862 w Charmes-sur-Moselle w Lotaryngii, zm. 4 grudnia 1923 w Neuilly-sur-Seine) – francuski powieściopisarz, eseista, polityk i teoretyk nacjonalizmu. Ukończył studia prawnicze. Należał do Akademii Francuskiej. Napisał trylogię Le Culte du moi, składającą się z dzieł Sous l’oeil des Barbares (1888), Un Homme libre (1889) i Jardin de Bérénice (1891). Wydał też utwory Du Sang, du volupté et de la mort (1894), Wyrwani z gruntu ojczystego (Les Déracinés, 1897), Greco ou le secret de Tolède (1911) i Jardin sur l'Oronte (1923). Wypowiadał się przeciwko Alfredowi Dreyfusowi w głośnej sprawie o szpiegostwo. Propagował kult św. Joanny d’Arc.

Przyjmuje się, że jako pierwszy w historii użył sformułowania narodowy socjalizm, które nie odnosiło się jednak do hitleryzmu (wówczas jeszcze nieistniejącego).