Lorenzo Valla

Lorenzo Valla (ur. 1405/1407, zm. 1 sierpnia 1457 w Rzymie) – neapolitański humanista, filozof, historyk. Kapłan kościoła rzymskokatolickiego (święcenia w r. 1431). W 1448 roku został mianowany sekretarzem papieskim. Jest uważany za jednego z najwybitniejszych filologów renesansowych. Jako filozof opowiadał się za etyką epikurejską, wyżej ceniąc aktywność od ascetyzmu.

Zakwestionował w swoich pracach autentyczność dokumentu Donacji Konstantyna. Napisał także pracę, w której omawiał relację między wolną wolą, a opatrznością bożą. Sympatyzował w niej z koncepcją predestynacji. Z tego powodu Marcin Luter uważał go za najwybitniejszego Włocha.