Joachim von Sandrart

Joachim von Sandrart (ur. 12 maja 1606 we Frankfurcie nad Menem, zm. 14 października 1688 w Norymberdze) – niemiecki malarz, miedziorytnik i teoretyk sztuki okresu baroku.

Uczył się we Frankfurcie nad Menem, Strasburgu, Pradze i Utrechcie. W latach 1623–27 był uczniem Gerrita van Honthorsta. W latach 1627–28 przebywał w Londynie, w latach 1629-35 we Włoszech (Wenecja, Bolonia, Rzym).

W 1653 nadano mu tytuł szlachecki. Od 1674 był dyrektorem nowo założonej Akademii Sztuki w Norymberdze.

Jest autorem 2-tomowego dzieła Teusche Akademie der edlen Bau-, Bild- und Malereikuenste (wyd. w Norymberdze w latach 1675-79), zawierającego m.in. zbiór życiorysów artystów wszystkich epok, w tym licznych twórców niemieckich.

Malował obrazy alegoryczne, mitologiczne, historyczne, portrety oraz obrazy ołtarzowe (7 ołtarzy w kościele benedyktyńskim w Lambach).

Na zlecenie Maksymiliana I wykonał cykl Dwunastu miesięcy i alegorycznych przedstawień Nocy i dni w Neue Schloss w Oberschleissheim k. Monachium.

W swoim eklektycznym malarstwie łączył wpływy holenderskie z elementami barokowego malarstwa flamandzkiego (Rubens) i weneckiego.