Hoimar von Ditfurth

Hoimar Gerhard Friedrich Ernst von Ditfurth (ur. 15 października 1921 w Berlinie, zm. 1 listopada 1989 we Fryburgu Bryzgowijskim) – niemiecki lekarz, neurolog i psychiatra, profesor doktor habilitowany nauk medycznych; popularyzator nauki, autor szeregu monografii, m.in. trylogii: Dzieci Wszechświata (1970), Na początku był wodór (1972), Duch nie spadł z nieba (1976).

Studiował medycynę, psychologię i filozofię na uniwersytetach w Berlinie i Hamburgu, gdzie w lipcu 1946 uzyskał doktorat. W latach 1948-1960 pracował w Szpitalu Uniwersyteckim w Würzburgu, ostatecznie jako ordynator. W 1959 habilitował się na tamtejszym uniwersytecie i został prywatnym wykładowcą psychiatrii i neurologii. W 1967 został mianowany profesorem nadzwyczajnym na Uniwersytecie w Würzburgu, a w 1968 na Uniwersytecie w Heidelbergu. Od 1969 pracował jako niezależny publicysta naukowy. Wydawał periodyk naukowy „Apollo”. Dużą popularność zdobył dzięki programom popularnonaukowym w telewizji: „Eksperymenty z życiem”, „My i Kosmos”.

Za pracę przyznano mu nagrody, m.in. w 1968 niemiecką telewizyjną Grime-Preis, w 1972 Nagrodę Bambi, a w 1978 międzynarodową Nagrodę Kalinga od UNESCO.