Henri Grappin

Henri Paul Grappin (ur. 28 marca 1881, zm. 24 maja 1959) – francuski pisarz, polonista i slawista. Znawca wschodnich stosunków międzynarodowych, autor podręcznika gramatyki języka polskiego, oraz opracowania dotyczącego historii Polski.

W 1921 objął katedrę języka polskiego w École Nationale (Institut national des langues et civilisations orientales – Państwowy Instytut Języków i Cywilizacji Wschodnich) w Paryżu, którą prowadził do 1951.

W okresie poprzedzającym Konferencję pokojową w Paryżu został powołany w skład komitetu, przygotowującego materiały dla delegacji francuskiej, a następnie w skład działającego równolegle „Comité d`Études Slaves” („Komitet Badań Słowiańskich”). Jednocześnie, jako zagorzały polonofil, w latach 1918–1919 był H. Grappin współpracownikiem Wydziału Politycznego działającego wówczas w Paryżu Komitetu Narodowego Polskiego. Po reorganizacji delegacji polskiej na Konferencję pokojową (01.07.1919) Grappin wszedł w skład nowo powołanego Biura Propagandy, działając z wielkim zaangażowaniem w wielu prowadzonych przez delegację akcjach publicystyczno-propagandowych.

Działalność Grappina w interesie polskim wysoko cenił Roman Dmowski. Wybitny geograf, Eugeniusz Romer, ekspert polskiej delegacji na paryską Konferencję, tak pisał o Grappinie w jednym z przypisów w swym „Pamiętniku paryskim (…)”: Imię Grappina związane zostało w ciągu najbliższych miesięcy i lat niemal ze wszystkimi problemami polskich rewindykacji terytorialnych jako jednego z najtęższych obrońców sprawy polskiej. Powierzone mu zadania spełniał on zawsze nie tylko z niesłychaną sumiennością i znajomością rzeczy, ale też – co naprawdę łatwiejszym było dla niego niż dla któregokolwiek z Polaków zadaniem – umiał trafić do duszy francuskiego społeczeństwa, które przekonywał, nie budząc żadnych podejrzeń, na które każde, nawet najbardziej przedmiotowe polskie plaidoyer było z natury rzeczy narażone.

Za swoją działalność na rzecz polskiej racji stanu został w 1926 odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Uhonorowaniem polonistycznej działalności Grappina było przyznanie mu w 1947 członkostwa Polskiej Akademii Umiejętności.