David Foster Wallace

David Foster Wallace (ur. 21 lutego 1962 w Ithace, zm. 12 września 2008 w Claremont) – amerykański pisarz, autor trzech znanych powieści: The Broom of the System (1987), Infinite Jest (1996) i The Pale King (2012). Po polsku ukazały się dotychczas zbiory opowiadań Krótkie wywiady z paskudnymi ludźmi (tytuł oryginalny Brief Interviews with Hideous Men), Niepamięć. Opowiadania (Oblivion. Stories), zbiór esejów Rzekomo fajna rzecz, której nigdy więcej nie zrobię. Eseje i rozważania (A Supposedly Fun Thing I’ll Never Do Again), oraz jego opus magnum, Niewyczerpany Żart (Infinite Jest); wszystkie w tłumaczeniu Jolanty Kozak, a także w 2019 Blady Król, który przetłumaczył Mikołaj Denderski.

Wallace wywodził się ze środowiska akademickiego, oboje rodzice byli wykładowcami, on sam także uczył studentów.

Pisał w stylu postmodernistów typu Pynchona i używał mało znanych, „słownikowych” wyrazów. Jego postacie są często ekscentryczne jak u Johna Irvinga. The Broom of the System to powieść o codziennych potyczkach z życiem 24-letniej pracownicy centrali telefonicznej. Z kolei 1080-stronicowy Niewyczerpany żart dzieje się w Bostonie w niedalekiej przyszłości (wobec roku 1996) i porusza szereg tematów dotyczących kultury popularnej, problemów współczesnej cywilizacji, globalizacji, reklamy, ekologii. Tytuł pochodzi z Hamleta. Sztandarowa powieść epoki clintonowskiej.

Wallace popełnił samobójstwo przez powieszenie; od wielu lat cierpiał na depresję.