Augustin Weltzel

Augustin Bogislaus Weltzel (ur. 9 kwietnia 1817 w Jelczu, zm. 4 listopada 1897 w Tworkowie) – niemiecki ksiądz katolicki, historyk Górnego Śląska.

Był synem gajowego w majątku hrabiego von Saurma-Jeltsch. Ukończył gimnazjum we Wrocławiu oraz studia teologiczne na Uniwersytecie Wrocławskim. 8 maja 1841 r. przyjął święcenia kapłańskie. Następnie został mianowany wikarym w Szczecinie, później w Pomorzanach. W 1857 r. dzięki poparciu hrabiego otrzymał urząd proboszcza w Tworkowie, gdzie pracował do śmierci. W 1863 r. został posłem do Reichstagu z powiatu raciborskiego. W 1866 r. otrzymał od króla pruskiego Order Czerwonego Orła IV klasy. W 1889 r. Uniwersytet Wrocławski nadał mu doktorat honoris causa.

Augustin Weltzel już podczas pracy na Pomorzu interesował się historią. Po przeniesieniu do Tworkowa rozpoczął badania w archiwach Raciborza, Wrocławia, Opola, Berlina, Opawy, Pragi oraz Wiednia. Ich rezultatem były publikowane monografie poszczególnych miast Górnego Śląska i rodów szlacheckich. Już za swojego życia uważany był za największego historyka Górnego Śląska.

Od 2007 roku Ruch Autonomii Śląska przyznaje nagrodę im. ks. Weltzla. Jej celem jest uhonorowanie wysiłków badaczy i popularyzatorów historii Górnego Śląska.